Falanca Şehrin Hikayeleri

0
yayınlandı Aralık 2, 2013 by Burcu Meral in Şiir

Şimdi seninle, falanca şehrin sakinleri gibiyiz.
Bir umudun iki ucundan tuttuk,
Ekmek kuyruğunda konuşuyoruz insanlığı.
Avuçlarımızdaki bozukluklarla ayaküstü sohbetimiz, ne tatlı.
Ve diyoruz;
Burada yaşamak, bir ceylan ürkekliğinde gölgelenmek gibi,
Bir ikindi vakti kaçıp gidebilecek mutluluğumuz.
Diyoruz, burada yaşamak;
Asla yetişemeyeceğimiz istasyonlara gidecek trende,
Unutulan bavulun peşinden koşmak gibi.

Sen yine de,
Öyle bakma;
Kahvaltı masasındaki efkarımıza,
Çaydaki musluk suyu tadına,
Peynirin çaresizliğine.
Çünkü biz,
Etrafında dolandık da yiyemedik umudun ekmeğini.

Kelimelerini kaybetmiş bir dilin iç çekişleri var dilimizde.
Sevda türkülerini unuttuk bir ikindi vakti,
Masum bir çocuğun cansız bedeninde.
Uçurtmalar için gökyüzümüz kalmadı,
Gök kubbe yarılıp, bunca çocuk yukarı çıkarken.
Diyemeyeceğim,
Gözlerimi kaçırıp; “Yukarısı mavi”
Şimdi burada,
Efkarımız da aynı.
Çayın tadı da.

 


Yazar Hakkında

Burcu Meral


0 Yorum



İlk yorum yapan sen ol!


Cevap Yaz

(gerekli)