3. Sayfa Şiiri

0
yayınlandı Aralık 2, 2013 by Mert Kutlu in Şiir

Belki de haklıydı gazeteler.

Amansız sevdiğinden ölüyordu insanoğlu.

Kanser yoktu, verem vardı.

Aşkından ince’ye yakalanıyordu sık nefesler.

İntihar, bir aşk imtihanıydı gerçekten.

Ve şarkılar yan etkisi en bol ilaçtı belki de.

 

Havada uçuşuyordu;

“Ağlıyorsan Sezen’i dinle.

Yalnızlık en güzel Düş Sokağı’nda geçer” gibi reçeteler…

 

Belki de haklıydı gazeteler.

Baltalı Mehmet Paşa, Katerina’nın gönlünü fethetmeyi yeğlemişti zamanında.

Sırp genç, Kraliçe’ye vurgundu ve o yüzden vurmuştu Kralı,

Yakmıştı külüne tükürdüğümün dünyasını.

 

 

Ateş demişken;

Neron’dan bahsetmiyorum bile.

Yüreği cayır cayır yanarken bedeni üşüyordu garibimin,

Roma kadar alev yetmedi,

Hançerle yok etti içindeki sanatçıyı.

 

Belki de haklıydı gazeteler.

Amansız sevdiğinden apansız ölüyordu insanoğlu.

Revaçtaki ölüm şekliydi; kan kaybı.

Sevgiliye toplanan gülden daha hain bir katil düşünülemezdi elbette.

Her şeyin en acıklısı makbuldü.

Ve yetkililer kanserli biberler yemeyi tavsiye ediyordu haber bültenlerinde.

Ben, son asırda doğmuştum,

Ölmeyi kafasına koymuş bir gençliğin ortasına.

Ve evet, doğru söylüyordu gazeteler;

Ölmek bedavaydı, yaşamak aşk pahasına.

 


Yazar Hakkında

Mert Kutlu


0 Yorum



İlk yorum yapan sen ol!


Cevap Yaz

(gerekli)